Ons verleden als een schim in de achtergrond…
We dragen veel mee uit ons verleden, dit verleden vormt ons, bewust en onbewust, positief en negatief. Soms is het een kracht. Soms lijkt het een kracht, totdat het ons onverwacht weer pakt, je weet misschien niet eens waarom, gewoon een gevoel, soms kraakhelder…
Hier een voorbeeld, niet mijn persoonlijke verhaal, maar zoals het voor kan komen:
———————————————————————————————————————————————————————————————
Aah nee het lukt niet… lachend staan klasgenoten te kijken. Ik probeer voor in de klas de som op het bord op te lossen. Het zweet breekt me uit… Het gevoel herken ik als geen ander: ik haat het. Het gevoel dat het niet gaat lukken en dat anderen dat zien.
De situaties vervagen, maar de gevoelens herken ik heel goed… ik bent ze gaan ontwijken, of juist hard gaan werken: “Ik zal ze laten zien wat ik kan!”
Onbewust weet ik precies wanneer de gevoelens opspelen en wat ik ermee moet doen. Ik ben hier mijn eigen expert in geworden, zo goed zelfs dat ik inmiddels bereikt heb waar ik naar verlang…
En toch…. het komt altijd weer terug. Zelfs bij succes. Uiteindelijk is er altijd wel weer een moment dat het even minder gaat en dan komt alles weer over mij heen …
Het voelt als een vloek… en ergens geloof ik het ook, ook al wil ik het niet geloven: “ik heb het niet in mij…” ik verlang naar een uitweg… ik doe weer wat ik altijd doe…
———————————————————————————————————————————————————————————————
Hier gaat integratieve therapie over
Aan de slag gaan met jezelf bij de bron, bij datgene waar zoveel uit voort komt, waar je misschien geen zicht meer op hebt, maar dat wat nog wel invloed op je uitoefent.
Om te kunnen lopen in het leven zonder een schim achter je… zodat je denken, doen en voelen weer als eigen voelt, helder, het staat je niet meer in de weg, het helpt je juist.
Merk je dat het lezen van zo’n stuk al veel in je oproept? Dat is niet gek, het kan soms lastig zijn om dit onder ogen te zien, maar je hoeft dit niet alleen te doen. Bel, mail of app mij, ik weet hoe pittig het kan zijn – voor mij was er ook de eerste stap!
We dragen allemaal een verhaal met ons mee, wat is jouw verhaal?